background img
Μιχάλης Νάστος

Πάρτε τα Β_νά!

3 έτη ago written by

Όπως οι περισσότεροι άνθρωποι φέτος, όσο δύσκολα και αν είναι τα πράγματα, έτσι κι εγώ, βρήκα μία ‘βδομαδούλα να πάω διακοπές, και για αυτό θα σας γράψω σήμερα.

Οι διακοπές όπως πάντα χωρίζονται σε τρείς κατηγορίες.

Summer in the City – Δεν κανόνισες καλά τις διακοπές σου και τώρα θα αγκαλιάσεις το κλιματιστικό.

Beach 4 Eva! Ξενοδοχείο ή camping κοντά στην θάλασσα. Highlights –Λευκάδα, Χαλκιδική και Κρήτη.

Breeze Nights. Ξενοδοχείο ή στο εξοχικό σου σε βουνό. Highlights Καρπενήσι και Αράχωβα.

Επειδή λοιπόν εγώ μισώ τη θάλασσα για διακοπές λόγω γυμνών παιδιών που τρέχουν από εδώ και από εκεί, τις ρακέτες που κοντεύουν να με αποκεφαλίσουν, τις γκόμενες που το δέρμα τους αρχίζει να μυρίζει μπέικον από το κάψιμο και τους φουσκωτούς που μου κρύβουν τον ήλιο, επέλεξα να κάνω το τρίτο. Πήγα στο ορεινό χωριό μου κοντά στο Καρπενήσι για μία εβδομάδα. Έτσι, σκέφτηκα να μοιραστώ τις σκέψεις μου μαζί σας.

Υπάρχουν κάποια πράγματα που πρέπει να μάθεις πριν πας στο χωριό, και θα ήθελα να σας τα πω.

Μάθε παραδόσεις!

Καλά κατάλαβες, πριν πας στο χωριό, μάθε τις παραδόσεις! 15 Αυγούστου και όλα κυλούν υπέροχα, ξύπνησα αργά, (δεν πήγα εκκλησία, ξέρω, και εγώ ντρέπομαι) και ο αέρας δεν είχε άρωμα αλλεργίας αλλά καμμένου κρέατος και λίπους. Το κλαρίνο αντιχούσε στο βουνό και κάθε νοικοκυρά έλεγε την άποψη της για την τέλεια μακαρονόπιτα.

makaronopita2

ΑΧ, ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ. Σκέφτηκα. Μέχρι να στρωθεί και το δικό μας τραπέζι λοιπόν, πήγα να κάνω μία βόλτα. Κατεβαίνοντας στην πλατεία με το θείο μου έβλεπα πολύ κόσμο να μοιράζει χειροποίητα παραδοσιακά γλυκά έξω από την εκκλησία σε τραπεζάκια.

ravani

Εδώ είμαστε είπα, ώρα να χτίσω κορμί! Αφού πέρασα από κάθε τραπεζάκι και είχα δοκιμάσει ότι υπήρχε, ο θείος μου με έπιασε από το μπράτσο και μου είπε.

<<Τι γελάς έτσι στον κόσμο ρε χαμένε;>>

Αμέσως σκέφτηκα… Μιλάς με γρίφους γέροντα.

Ο θείος μου είπε ότι στο χωριό μου σαν παράδοση μοιράζουν γλυκά και γι’ αυτούς που γιόρταζαν σήμερα και πέθαναν μέσα στην χρονιά. Ω_ΝΑΙ! Γι’ αυτούς που πέθαναν, και εγώ πριν λίγο περνούσα από τα τραπεζάκια και έλεγα ατάκες όπως… <<ευχαριστώ πολύ>>, <<να είστε πάντα καλά>>, <<την πετύχατε την μηλόπιτα>> και το Θεϊκό … <<και του χρόνου>>. Για ένα δευτερόλεπτο ένιωσα άσχημα, αλλά μετά δοκίμασα τον μπακλαβά του μακαρίτη κυρ. Παναγιώτη και έσβησα κάθε σκέψη ενοχής από το μυαλό μου.

The lifestyle of the rich and famous.

Θέλεις να σας σταματούν στον δρόμο άγνωστοι και να σου λένε πόσο σε αγαπούν και πόσο έχεις αλάξει τον τελευταίο χρόνο; Να σε κερνούν μπύρες και κρασί απλά επειδή τους χαμογέλασες και σε αναγνώρισαν; Τότε το χωριό είναι η λύση για εσένα!

ΟΛΟΙ ΣΕ ΞΕΡΟΥΝ, ΟΛΟΙ!!!!

iknow

Περπατούσα στον δρόμο μόνος και με σταματούσαν λέγοντας <<τς’ Χαράς είσαι εσύ;>>. Και εγώ απαντούσα <<Ναι κυρά, τς΄ Χαράς είμαι>>. Στο χωριό ξέρουν πολλά για εσένα, μάλλον όχι πολλά, τα πάντα!!! Αυτό δεν είναι κακό, εκτός αν δεν είσαι κοινωνικός ή ανήκεις στην μαφία. Είναι ωραίο να βρίσκεσαι με άτομα που ενδιαφέρονται (τουλάχιστον εικονικά) για εσένα και μοιράζεσαι σκέψεις και ιδέες μαζί τους.

Πανγκύρια to die for!

Όποιος έχει πάει σε χωριό θα συμφωνήσει μαζί μου, ότι γίνονται τα καλύτερα πανηγύρια. Όλος ο κόσμος χορεύει και τραγουδά, για να μην πω το καλύτερο, γίνεσαι γκολ!

Drunk

Τα πανηγύρια στο χωριό είναι απίστευτα καθώς αποτελούν και τη μόνη γυμναστική για εμάς τους παχύσαρκους! Πόσες φορές έχω δει τύπους να τρώνε όλο το ξύγκι, το τζατζίκι και να κάνουν μακροβούτι στη σαλάτα! Για έναν περίεργο όμως λόγο, παρόλο που έχουν Φάει τον άμπακο, όλοι σκέφτονται… <<Τώρα πρέπει να χορέψω!>>. Μία έρευνα μάλιστα απέδειξε πως τα περισσότερα εμφράγματα στην Ελλάδα γίνονται σε γάμους και πανηγύρια. (The more you know!)

Επίσης, ένας λόγος που δεν πήγα στην εκκλησία (είχα άλλους 12.301.345) είναι ότι το χωριό μου φέτος δεν είχε παπά. Έτσι οι συγχωριανοί αναγκάστηκαν να πάνε στα διπλανά χωριά για να καταβροχθίσουν σάρκα και αίμα Κυρίου. ΑΛΛΑ…GOD FORBID αν δεν είχαμε τραγουδιάρα για το βραδινό γλέντι. Όλα ήταν υπέροχα, ακούστηκαν single όπως «Ιτιά Ιτιά λουλουδιασμένη», «Παξιμαδοκλέφτρα» και το πολυαγαπημένο «Πως το τρίβουν το πιπέρι». Οι κανάτες έρεαν άφθονο αλκοόλ και το ψητό ομόρφαινε την ατμόσφαιρα.

Απίστευτα τοπία.

topia

Ακούστε. Κάνεις μπάνιο στον καταράκτη στις 3 το βράδυ, το νερό λόγω υγρασίας είχε μία λεπτή στρώση ομίχλης και γύρω γυρω γύρω αναβόσβηναν πυγολαμπίδες. (Κολοφωτιές). Τώρα πες μου πόσο γαμάτα πέρασες στην παραλία με τον ιδρώτα των ξένων να σε περιτριγυρίζει. Κάθε φορά που πάω σε ένα ορεινό χωριό θέλω πάντα να πάω μία βόλτα στις βουνοπλαγές και στα γύρω δάση. Πιστεύω σε όλους, όσο και αν μισούμε την γυμναστική, μας πιάνει μια επιθυμία να πάμε για ένα περπάτημα όσο είμαστε στην εξοχή. Η θέα επίσης σε μεγάλα υψόμετρα είναι κάτι ασύληπτο. Βλέπεις βουνά μέχρι που χάνονται στα σύννεφα,γεράκια να περνούν πάνω από τα κεφάλι σου. Για να μην αναφέρω πόσο ιδανικά μέρη είναι για κυνήγι. (Βασικά δεν θα το αναφέρω γιατί είναι παράνομο)

Είσαι στο χωριό… ξεπέρασε το!

Ναι, το λέω σε εσένα παλιοφλώρε που μου έρχεσε στην ταβέρνα του κυρ Ανέστη και θέλεις <μαχαιροπίρουνα για την σαλάτα>. ΑΙΣΧΟΣ! Πως τολμάς; Άκου εδώ φιλαράκι, εδώ δεν έχει τέτοια, εδώ πιάνεις το κρεατάκι με το χέρι που έπιασες και τις πατάτες και καθαρίζεις τα δάχτυλα ρουφώντας τις λίγδες! Δεν ρωτάς, <<με τι συνοδεύεται το κρέας;>> ΜΕ ΠΑΤΑΤΕΣ, ΤΖΑΤΖΙΚΙ ΚΑΙ ΣΑΛΑΤΑ ΠΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑ ΣΤΟ ΛΑΔΙ!  Επίσης, δεν έχει starter, main dish και desert! ΕΧΕΙ ΚΡΕΑΣ! Δηλαδή αν έρθει ο κυρ Ανέστης να σε ρωτήσει γιατί δεν πίνεις; Τι θα του πεις; <<Εγώ πίνω μόνο socially>>; Και μην δω κανέναν να ξινίζει να ρευτεί κάποιος ή τον αγκαλιάζουν με μασχάλη που έχει να δει αποσμητικό από την κατοχή, θα γίνει χαμός! Στο χωριό τα πράγματα είναι απλά. Το savoir vivre μένει έξω από αυτό! Μην συμπεριφέρεσαι σαν κακομαθημένο παιδάκι, αν είναι έτσι, τα μπογαλάκια σου και σε παραλία!

Δεν ξέρω για εσάς, εμένα πάντως το χωριό ήταν πάντα το άσυλο μου. Η καλοκαιρινή διαφυγή από την καθημερινότητα. Πηγαίνεις μακρινές βόλτες στο βουνό, κάνεις ορειβασία, τρέξιμο και γενικά έρχεσε λίγο πιο κοντά στην φύση. (Δεν μιλώ για χόρτο). Είναι το μέρος που πήγαινες από μικρός με τον παππού και την γιαγιά σου, και συνεχίζεις να το κάνεις, ακόμα και αν αυτοί δεν το κάνουν πια. Ξυπνάς αναμνήσεις που είχες θάψει μέσα στο χειμώνα και χαζεύεις ένα τοπίο που κάθε φορά νομίζεις ότι γνωρίζεις όλο και λιγότερο. Είναι το άσυλο σου, το σπίτι σου, όσο και αν ταξιδέψεις και κυνηγήσεις νέα ζωή. Είναι το μέρος που κοιμάσαι ήσυχος τα βράδια και ξυπνάς χαρούμενος το πρωί, με ένα αίσθημα νοσταλγίας να σε ακολουθεί σε κάθε βήμα.

Οπότε, αν προλαβαίνετε, φύγετε από την πόλη, πηγαίνετε στο χωριό, ανάψτε μία φωτιά και συνεχίστε να ονειρεύεστε για το μέλλον  όσο και αν σας ματώνει την καρδιά.

Αυτά από εμένα.

 ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ!!!!!

Article Categories:
ΜΙΧΑΛΗΣ ΝΑΣΤΟΣ

Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Menu Title